Prekolumbijskie.pl

Serdecznie zapraszamy na niezapomniane chwile podczas wieczorku azteckiego!
To prawdziwa podróż do minionych czasów kultur prekolumbijskiej Ameryki! Będziecie mogli zasmakować potraw z tego wspaniałego kontynentu, popijając kakao z dodatkiem chilli, wsłuchując się w rytmy indiańskiej muzyki! Zapraszamy także do zaznajomienia się z podstawowymi krokami tanecznymi, oraz wysłuchania ciekawych prelekcji na tematy tego krwiożerczego,... ale jakże intrygującego ludu!
Podczas wieczorku zobaczycie także przedstawienie wybranego 'epizodu historycznego', jak również będziecie mogli zobaczyć ciekawe slajdowisko!

Klub Studencki Żaczek

19 sierpień · 19:00 - 23:30

godz. 19:00!!

ZAPRASZAMY!!!!

http://www.facebook.com/#!/event.php?eid=145659818791100&ref=mf

Ochrona z przyciętymi strzelbami miesza się z odwiedzającymi kompleks archeologiczny El Brujo. Mieszkają zakwaterowani w miejscu wciąż zagrożonym potajemnymi kradzieżami, pełnym nieodkrytych skarbów. Szlak Moche, trasa archeologiczna i historyczna biegnąca przez półpustynne wybrzeże północne Peru, odzyskuje legat potężnych imperiów Moche i Chimú, które wciąż skupiają nieodkryte tajemnice w swych glinianych twierdzach.

Pogrzebowe pakunki pełne złota, wartościowe, wielobarwne reliefy w skórze, ślady ofiar ludzkich składanych bóstwu ścinającemu głowy. Od wnętrz piramid Túcume po korytarze fascynującej cytadeli Chan Chan, jest zawsze obecny ślad rabusiów poszukujących cenionych na czarnym rynku huacas. W tych glinianych pałacach widoczne jest także spustoszenie po El Niño.

Ceremonialne złoto i przycięte strzelby.

"Chcą Państwo zobaczyć mapę Ameryki Południowej? Proszę przyjść do El Brujo!" Régulo Franco, uśmiechnięty archeolog z tego obszernego kompleksu archeologicznego (przypominającego kontynent południowoamerykański) zapewnia, że nazwa nie jest bez znaczenia. Obszar jest pełen magii, czarowników i znachorów w Dolinie Chicama, około 60 km od Trujillo.

Pokój między huaqueros (złodzieje rabujący znaleziska archeologiczne, przede wszystkim w Peru) i archeologami był kluczem do rozpoczęcia wykopalisk w 1990 roku. Następnie lata cierpliwości i pracy, i w 2005 roku wielkie odkrycie: jeden z grobów w Huaca Cao Viejo zawierał pogrzebowe pakunki Pani z Cao, pierwszej rządcy w Ameryce prehiszpańskiej.

Welon, który przykrywa jej szkielet w Muzeum Cao pozwala dojrzeć drobną, wytatuowaną kobietę. "Z charakterem" podkreśla Régulo. Pani z Cao rządziła na tych terenach twardą ręką około 300 r n.e. Jej mauzoleum, w górnej części piramidy, oddaje cześć jej władzy: ozdoby do nosa, korony i wisiorki ze złota, jak również wiele osób złożonych w ofierze.

Górny poziom był poświęcony kapłanom i ofiarom. Łańcuchy z więźniami wojennymi, przedstawieni na głównym dziedzińcu, których krew zmieszana z antykoagulantami naturalnymi była napojem w rytuałach poświęconych Ai Apaec.

Tutaj zostały zlokalizowane ostatnie znaleziska w El Brujo pozostałości oryginalnych murów, które otaczały platformę i przyległą salę, jeszcze zamkniętą dla publiczności, z doskonale zachowanymi i pięknie ozdobionymi freskami ściennymi.

"Mówiące" ceramiki w Moche

Na obrzeżach Trujillo, Las Huacas de Moche zachwycają we wszystkich swych wymiarach. Od ceremonialnego placu La Huaca de la Luna, wraz z jego długimi i przepięknymi polichromowymi reliefami po "mówiącą" ceramikę znalezioną między glinianymi fragmentami przedstawiającymi sceny i rytuały ludu Mochica, dominującego na północnym wybrzeżu Peru przez prawie tysiąc lat.

Ten kompleks o powierzchni 60 hektarów, przy brzegu Pacyfiku, był ich centrum władzy, a Las Huacas del Sol y la Luna były rezydencjami wielkich panów i kapłanów, zawsze pod ochroną świętego Cerro Blanco. Pozostałości po ceramice do codziennego użytku świadczą o tym, że znajdowało się tam miasto, które dawało schronienie elicie Moche.

Wnętrze La Huaca de la Luna wskazuje odwiedzającemu, że piramidy ceremonialne podlegały zmianom, co sto lat były od nowa pokrywane błotem. Nałożone na siebie kolejne kolorowe odcinki reliefów na ceremonialnym patio wskazują na różne fazy tych ulepszeń, zawsze z bóstwem Ai Apaec jako głównym bohaterem.

W czerwcu zostało otwarte Museo del Sitio. Dydaktyczne, nowoczesne i wierne tradycyjnej architekturze Moche, gdzie stawia się na technologię audiowizualną. Oprócz "mówiącej" ceramiki, zawiera cenne przedmioty ozdobione złotem i dwie ciekawe makiety w żywych kolorach, zrobionych z błota i słomy, przedstawia plac ceremonialny Chimu, kultury która nastąpiła po Moche.

Gliniane miasto

Labirynt zbudowany z delikatnego błota, należący do światowego dziedzictwa UNESCO. Chan Chan, stolica imperium Chimú, znajduje się po drugiej stronie Trujillo i zmienia model swoich poprzedników Mochicas: z wielkich piramid do dużo niższych cytadeli otoczonych murem.

Nik An jest jedyną, którą można zwiedzać. Chaotyczna sieć wąskich oraz długich korytarzy, które są równocześnie naturalnym systemem chłodzenia: przepływ powietrza między korytarzami łagodził temperatury w tym pustynnym miejscu. Następują po sobie galerie, pomieszczenia i ceremonialne dziedzińce zorganizowane wokół wielkiego placu. Cud ich architektury adobe (cegła z niewypalonej gliny zmieszanej ze słomą) przetrwał prawie tysiąc lat i był ozdobiony balustradami oraz płaskorzeźbami o motywach geometrycznych i zwierzęcych..

Od krzyża południa (Chacana) po ryby, pelikany, anzumitos (połaczenie między nutrią i wilkiem morskim). Spacer kończy się na ceremonialnym zbiorniku wodnym. Oaza, gdzie odbywały się rytuały dotyczące kultu wody i urodzajności. Studnie z wodą pitną, zawsze poza strefą rytualną,wskazują, że Chimú dominowali techniki kanalizacji.

Wielkie grobowce na ostatnim dziedzińcu potwierdzają boski charakter jaki sobie przypisywali rządzący. Pogrzebowe pakunki prawdopodobnie zawierały przedmioty ze złota i srebra. Oprócz tego, że byli preinkaskimi żeglarzami i rolnikami na pustynnym, północnym wybrzeżu, byli też wielkimi złotnikami. Tak poszukiwany skarb nigdy nie został odnaleziony. Chan Chan, wyniszczona już przez Inków, została ograbiona podczas Wicekrólestwa. Sądzono, że pod tą gliną istniały skarby godne stolicy Imperium Chimor.

Pod wzgórzem czyśćcowym

Błotna góra, którą widać z posiadłości Los Horcones miała burzliwą przeszłość. Sceny ofiarowania ludzi i adoracji bóstw na ziemi szamanów wciąż są szanowane. W okolicach świętego wzgórza czyśćcowego, Tucume, 33 km od Chiclayo, znajdowało się centrum miejskie kultury Sicán, która sięgała roku 700 n.e. Ogromna powierzchnia 221 hektarów i jakiś 20 piramid z gliny.

Od 1989 roku ten projekt archeologiczny odkrywał pałace i świątynie, tak szybko, jak pozwalały na to pieniądze. Zwykle ich brakuje, ale skarby władców z Túcume (biżuteria, rytualna ceramika, wspaniałe ubrania) w końcu zostały wydobyte. Także wspaniałe płaskorzeźby ceremonialne w Huaca de Las Balsas (w zaledwie 7 miesięcy) i największa na świecie konstrukcja adobe Huaca Grande (ok. jednego kilometra).

Kompleks ten posiada swoje muzeum, które powstało według tradycyjnej architektury i materiałów. W 1994 roku zostało nagrodzone przez El Colegio de Arquitectos w Peru. Jednak przede wszystkim zajmuje się projektami socjalnymi, które włączają miejscową ludność w konserwację dziedzictwa naturalnego i historycznego. Są to projekty dla najmłodszych, istnieje dyrekcja dziecięca mająca za zadanie wymyślać zajęcia i zabawy dla najmłodszych.

Autor: JORDI PASTOR

Tłumaczyła: Dagmara Kubit Lopez

Źródło: www.elviajero.elpais.com